ای امام مهربانی ها، رضا(ع) غصه  دارت آسمانی ها، رضا(ع) در عزایت دیده بارانی شدهدل به یاد تو خراسانی شده اشک غم جاری ز چشم مادرتداغ هجرانت به دوش خواهرت ای شده مسموم از زهر ستمخواهرت معصومه(س) می میرد ز غم ای شفیع شیعه هنگام معادکاش بر بالین تو بودی جواد(ع) ای که از زهر جفا جان داده ایروی خاک حجره ات افتاده ای سوخته از زهر کین بال و پرتنیست غمخواری به بالای سرت مانده ای خیره به در مولا چرا؟نیست بر دردت مگر آقا دوا؟ رفته بالا گر چه آقاجان تبتنیست بالای سر تو زینبت در غریبی تا که بی یاور شدیتشنه لب بی یار و آب آور شدی چاره ای بر درد و اندوهت نبودبر سرت اما نخورد از کین عمود گر به بالای سرت مادر نبود!پهلویش از ضرب در بشکسته بود کاش بودی یاور و یاری تو راوقت جان دادن مددکاری تو را در خراسان کوچه و بازار نیستبهرت اما زینب(س) غمخوار نیست دوری از یاران و از خاک وطنبر تنت مانده است اما پیرهن گر کنارت نیست آقا خواهرتنیست عریان در بیابان پیکرت تو غریب و یاورانت از تو دور راس خونینت نرفته در تنور آب سقا خانه ات آب مرادتشنه لب ماندی کسی آبت نداد کرسی و عرش خدا منبر شدهروضه خوان جبریل و پیغمبر(ص) شده حضرت زهراست گریان از غمتعرشیان زار و پریشان از غمت وحی حق بی تو ندارد کوثریدل غمین شیعه ی اثنی عشری داغ تو داغی است سخت و جاوداندر غمت نوح نبی شد نوحه خوان تا ابد نالند از غم قدسیاندست غم دارند بر سر مؤمنان تا خدای تو خدایی می کندشیعه هم نوحه سرایی می کند

زهرا(س) کنار نعش پسر گریه می کند مهدی(عج) کنار نعش پدر گریه می کند زانوی غم گرفته بغل خیل قدسیانروح الامین به دیده ی تر گریه می کند باشد رسول(ص) چون که عزادار عسکری(ع)دست عزا و غصه به سر گریه می کند چشم علی(ع) است چشمه ی خون در عزای او ظهر و مسا و شام و سحر گریه می کند خورشید شعله ور شده از داغ عسکری(ع)با درد و رنج، نجم و قمر گریه می کند جن و ملک اسیر غم و رنج و غصه اندوحش و طیور و حوت و بشر گریه می کند عالم به غم نشسته و پوشیده رخت غمدنیای دون شکسته کمر گریه می کند « شد کشته عسکری (ع) » خبری تلخ و جانگدازهر کس شنیده است خبر گریه می کند یابن الحسن(عج) امام زمان عرض تسلیتشیعه به شوقِ گوشه نظر گریه می کند

گفت: جای دشمنان حضرت زهرا(س) کجاست؟گفتمش: «فی النّار فیها خالدون»*گفت: «رُفع القلم» را شرح کوتاهی بگوگفتم: استغفار از گفتار و از کردار بد*طاغوت و جبت هر دو بت جاهلیت اندنفرین حق به جبت و به طاغوت تا ابد*شادی کنید جشن برائت رسیده استطاغوت و جبت هر دو در آتش مخلدند*چون بت طاغوتیان بشکسته شدمؤمنان لبریز شور و شادی اند*سیلی زد آن کسی که به رخسار فاطمه(س)شد هیزم جحیم من الان الی الابد*دجاله ی نفاق به دوزخ روانه شدشادی کنید عید سعید برائت است*آن کس که آتش زد در بیت علی(ع) رابر آتش قهر خدا آمد گرفتار*عمریست که مسجدی هستم و پا منبری اماز دشمن مرتضی علی(ع) من بری ام*جهنم را جهنم کرد آن دجاله ی نیرنگکه بی او اهل دوزخ را جهنم بود گرمابه*رفت تا در قعر دوزخ، شد جهنم «هاویه»قبل از آن گرمای دوزخ مثل یک گرمابه بود*دجاله ی نفاق به دوزخ شتاب کندر انتظار توست رفیق تو سال هاست*سائلی پرسید از معنای «نار حامیه»گفتمش: شرحی است بر احوال بت های قریش***سائلی پرسید از احوال بت های قریشهاتفی گفتا: مخلّد در میان آتشند